Over mij

Hoe vaak zeg ik het zelf niet: “Dat zou luxe zijn”?

“Dat zou luxe zijn. Als het eten eens vanzelf op tafel stond. Als ik niet iedere avond opnieuw moest bedenken wat we gaan eten. Als er na het koken geen halve keuken vol afwas stond.”

Want eerlijk: na een drukke dag heb ik ook niet altijd zin om nog uitgebreid te koken. En dan begint het nog vóór het eten op tafel staat. Wat maken we klaar? Hebben we alles in huis? Wie lust wat? En vooral: wie gaat straks die afwas doen? Daar wordt soms harder over onderhandeld dan over een nieuw regeringsakkoord.

Boodschappen doen is ondertussen ook allesbehalve ontspannend geworden. Alles lijkt duurder en zonder een duidelijk plan gooi ik van alles in mijn winkelkar. Op dat moment denk ik dat we voor een hele week voorzien zijn. Maar tegen het einde van de week liggen er opnieuw groenten te verleppen, staan er halve verpakkingen in de koelkast en moet ik eten weggooien. Zonde van het eten én van het geld.

Daarom ben ik Luxe for Less begonnen.

Niet omdat koken moeilijker of chiquer moet worden. Integendeel. Voor mij zit luxe vandaag net in eenvoud. Weten wat je gaat koken. Gewone ingrediënten gebruiken. Binnen 25 minuten iets lekkers op tafel zetten. Minder dan €3 per persoon uitgeven. En achteraf niet aankijken tegen een berg afwas.

Geen ingewikkelde opdrachten of recepten waarvoor je eerst drie speciaalzaken moet bezoeken. Gewoon haalbaar eten voor echte, drukke dagen. Gerechten die betaalbaar zijn, goed vullen en waarvan iedereen aan tafel kan genieten.

Want echte luxe is niet méér hebben. Echte luxe is minder stress, minder verspilling en meer tijd om samen te eten.

Jeremy — Luxe for Less